aothedugr

Αποκλειστική συνέντευξη του Καθηγητή Δ. Μπουραντά στο aode.gr Κύριο

  • Posted on:  Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013 08:04
  • Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

mpourantas interview2Ο Καθηγητής Δημήτρης Μπουραντάς* είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους Διοικητικούς επιστήμονες που η χώρα μας διαθέτει αλλά και ένας χαρισματικός ομιλητής και συγγραφέας. Επίσης είναι ένας εκ των συγγραφέων του σχολικού βιβλίου των Αρχών Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων, βιβλίο για το οποίο μας εκφράζει την γνώμη του στη διάρκεια της συνέντευξης. Παρά την πίεση του χρόνου που ο Καθηγητής έχει λόγω των πολλών δραστηριοτήτων του, με μεγάλη χαρά δέχτηκε να δώσει μία συνέντευξη – διαφορετική από τις άλλες – που απευθύνεται στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς / οικονομολόγους. Η συνέντευξη δόθηκε την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου, στο γραφείο του στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε. στους συνεργάτες του aode.gr κ. Γιώργο Καμαρινό (οικονομολόγο / εκπαιδευτικό) και κ. Κωνσταντίνα Μοναντέρου (φοιτήτρια στο τμήμα οικονομικών επιστημών του Ε.Κ.Π.Α.).

 

 1. Κύριε Μπουραντά, σας ευχαριστούμε θερμά για την αποδοχή της πρόσκλησης να μιλήσετε στον ιστότοπό μας aode.gr και στους μαθητές και συναδέλφους οι οποίοι μας επισκέπτονται καθημερινά. Θα θέλαμε αρχικά να σας ρωτήσουμε γιατί είναι σημαντικό ένας μαθητής λυκείου να διδαχθεί Αρχές Οργάνωσης & Διοίκησης ;

 Είναι σημαντικό για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι υπάρχουν βασικές έννοιες που αφορούν τον κάθε άνθρωπο. Ακόμα και στην οικογένεια κάνουμε μάνατζμεντ, προγραμματισμό, έλεγχο και ηγεσία. Αλλά υπάρχει και το self-management, αυτοδιοίκηση, αυτοηγεσία, να βάζεις τους προσωπικούς σου στόχους, να πάρεις τις δικές σου αποφάσεις, να έχεις την προσωπική σου οργάνωση και αυτοέλεγχο.

Ο δεύτερος είναι ότι στη χώρα μας έχουμε ένα πρόβλημα επιχειρηματικότητας και το να έχει κανείς μία αίσθηση τι είναι επιχείρηση, τι είναι αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα, ποιες είναι οι βασικές λειτουργίες της διοίκησης της επιχείρησης, ουσιαστικά διαμορφώνει μια κουλτούρα και του δίνει ένα πλαίσιο γνώσης που συμβάλλει στον να έχουν έναν προσανατολισμό κάποια παιδιά ή να αρχίσουν να σκέφτονται και αυτές τις δυνατότητες που προσφέρει η επιχειρηματικότητα.

 

  

aode2. Σύμφωνα, όμως, με το σχέδιο για το νέο λύκειο που εφαρμόζεται από φέτος στην Α΄ Λυκείου, προβλέπεται η πλήρης κατάργησή του (ούτε ως μάθημα επιλογής δε θα διδάσκεται). Θα είμαστε, πλέον, μία από τις ελάχιστες χώρες της Ε.Ε., στην οποία δε θα δίνεται η δυνατότητα στους μαθητές αυτής της βαθμίδας εκπαίδευσης να μελετούν τα φαινόμενα που συνδέονται με την επιχείρηση, τους στόχους, τις λειτουργίες και τις σχέσεις με το περιβάλλον της. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον το σχόλιό σας για αυτήν την εξέλιξη.

 Το μάθημα δεν έπρεπε να καταργηθεί. Το βιβλίο είναι 15 χρόνια και θα έπρεπε να ανανεωθεί μετά την πρώτη εμπειρία από τους καθηγητές και τους μαθητές. Όμως, πιστεύω ότι το γενικό λύκειο δεν αναπτύσσει αυτές τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχουν τα παιδιά για τη ζωή τους. Τα προσανατολίζει, μόνο, για να μπουν στο πανεπιστήμιο. Σκεφτείτε ότι για να σπουδάσει κάποιος ιατρική στην Αμερική, του ζητούνται συστατικές επιστολές από τους καθηγητές του, οι οποίοι καλούνται να αξιολογήσουν τη δυνατότητα που έχει να αναπτύξει ηγετικές ικανότητες. Γενικά, το πρόγραμμα στη μέση εκπαίδευση κυριαρχείται από τους φιλόλογους και τους μαθηματικούς και είναι υποβαθμισμένες οι ανθρωπιστικές επιστήμες, εκείνα δηλαδή τα μαθήματα που αναπτύσσουν τη λογική (όχι τη μαθηματική), την υπαρξιακή και την κοινωνική νοημοσύνη.

  

3. Το σχολικό βιβλίο πραγματεύεται ενδιαφέρουσες έννοιες όπως η επιχειρηματικότητα, η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, η επικοινωνία, η ομάδα, η ηγεσία κ.ά. Θα θέλαμε να εστιάσουμε όμως στο θέμα της ηγεσίας το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον για τους μαθητές. Το κλασσικό ερώτημα που θέτουν οι μαθητές σε εμάς τους εκπαιδευτικούς είναι εάν "η ηγεσία" είναι έμφυτο ταλέντο ή διδάσκεται;

 Όλοι μας κουβαλάμε κληρονομικά χαρακτηριστικά, αλλά όλα αναπτύσσονται. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η αρετή είναι «έξις», είναι συνήθεια, επανάληψη. Αν η ηγεσία απαιτεί ηγετικές αρετές, αυτές μέσα από την εξάσκηση, την επανάληψη γίνονται αρετές. Κατά συνέπεια, είναι αναμφισβήτητο ότι ο ηγέτης κυρίως γίνεται και δε γεννιέται. Αλλά ακόμα και αν γεννηθεί, είναι σαν να γεννηθεί κάποιος μπασκετμπολίστας, που όμως αν δεν πιάσει ποτέ μπάλα του μπάσκετ, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μπασκετμπολίστας.

 

4. Στο σχολείο υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι που, εκτός των οικονομικών μαθημάτων που διδάσκουν, ασχολούνται με το αντικείμενο του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μάθημα των Αρχών Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων είναι συγχρόνως και ένα σπουδαίο μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού που βοηθά πολλές φορές τους μαθητές - ασχέτως εάν θα ασχοληθούν με τα οικονομικά - να κατανοήσουν βαθύτερα την αγορά εργασίας και τις λειτουργίες των οργανισμών. Συμμερίζεστε την άποψη αυτή;

 Το απάντησα ήδη. Έχουν δίκιο. Τους δείχνει χρήσιμα στοιχεία, αν σκέφτονται να κάνουν δική τους επιχείρηση, αλλά τους δείχνει κι άλλες ικανότητες που χρειάζονται και στα άλλα επαγγέλματα που θέλουν να αναπτύξουν.

 

student5. Κατά την γνώμη σας, ποιο είναι το προφίλ του μαθητή / φοιτητή που θα μπορούσε με επιτυχία να σπουδάσει management;

 Δε σπουδάζουν μάνατζμεντ. Σπουδάζουν στην ευρύτερη περιοχή της Διοίκησης Επιχειρήσεων, κυρίως τα επιστημονικά πεδία που αφορούν τις λειτουργίες της επιχείρησης, όπως είναι τα χρηματοοικονομικά, το μάρκετινγκ, η πληροφορική. Το μάνατζμεντ είναι ουσιαστικά, οι διοικητικές ικανότητες που τις έχει ανάγκη κανείς για να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τους πόρους διοικώντας ένα τμήμα, μία διεύθυνση, μία ολόκληρη επιχείρηση. Αυτό το χρειάζονται όχι μόνο όσοι σπουδάζουν Διοίκηση Επιχειρήσεων αλλά και όσοι σπουδάζουν στο πολυτεχνείο, στην ιατρική κλπ. Ένας γιατρός πιθανά να γίνει διευθυντής κλινικής.

Δεν υπάρχει προφίλ. Η θέληση είναι το βασικό. Αν θέλει, μπορεί να αναπτύξει το εννοιολογικό και θεωρητικό υπόβαθρο του μάνατζμεντ μέσα από την εξάσκηση και από αυτό που λέμε διοικητικές ικανότητες. Δε μπορούμε, λοιπόν, να πούμε ότι χρειάζεται ένα παιδί να έχει προφίλ. Αντιθέτως, το προφίλ χρειάζεται στις βασικές ειδικότητες όπως είναι τα μαθηματικά, όπου χρειάζεται να έχει μαθηματική νοημοσύνη και αναλυτική σκέψη. Κατά συνέπεια, το προφίλ αφορά το επάγγελμα κι όχι τις γενικές διοικητικές ικανότητες που χρειάζεσαι για να ασκήσεις μάνατζμεντ είτε ως διευθυντής κλινικής, είτε ως διευθυντής εργοστασίου, είτε ως διευθυντής τμήματος μάρκετινγκ.

 

6. Σε μία συνέντευξή σας, είχατε πει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που οι Έλληνες δεν συμπεριφέρονται ως Έλληνες. Θα θέλατε να μας το αναλύσετε;

 Η κουλτούρα μας διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο στο οποίο ζούμε. Αν ένα παιδί γεννηθεί Ελληνάκι, αλλά το μεγαλώσουν μαϊμούδες, θα γίνει μία πολύ έξυπνη μαϊμού. Αν μεγαλώσει σε ένα κράτος, όπως οι Η.Π.Α., θα αποκτήσει αμερικάνικη κουλτούρα. Τη συνήθεια στην επιβάλλει το πλαίσιο. Αν σου επιτρέπει να έχεις παραβατικές συμπεριφορές, αναπτύσσεις μία τέτοια κουλτούρα. Αν επιβραβεύει τις κατάλληλες και τιμωρεί τις ακατάλληλες συμπεριφορές, τότε διαμορφώνει μία ανάλογη κουλτούρα. Με βάση τη θεωρία των παιγνίων, αν βάλεις 100 έντιμους ανθρώπους χωρίς πλαίσιο και κανόνες, τότε δεν πρόκειται να συμπεριφερθούν έντιμα.

Με ρώτησαν κάποιοι δημοσιογράφοι στην Αμερική, γιατί εκεί οι Έλληνες είναι επιτυχημένοι επαγγελματίες, υπεύθυνοι πολίτες , έχουν νόμιμες και κατάλληλες συμπεριφορές και τι γίνεται αντίστοιχα στην Ελλάδα. Έτσι η Ελλάδα, είπα, είναι η μόνη χώρα που οι Έλληνες δε συμπεριφέρονται ως Έλληνες (αν και έχουν αρετές) αλλά το νομικό και πολιτικό πλαίσιο, τα συστήματα και οι δομές που λειτουργούμε είναι τέτοιες που από τη μια μεριά επιτρέπουν και επιβραβεύουν τις ακατάλληλες συμπεριφορές και από την άλλη τιμωρούν τις κατάλληλες. Οι Έλληνες έχουμε και φιλότιμο και υπερηφάνεια και λεβεντιά και εργατικότητα αλλά αυτά δεν τα επιδεικνύουμε στην Ελλάδα γιατί το πλαίσιο δεν τα ευνοεί. Ευνοεί κάποια άλλα.

 

milontas sta paidia7. Με αφορμή το τελευταίο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο σας, με τίτλο: "Μιλώντας στα παιδιά μου για την πραγματικά επιτυχημένη προσωπική και επαγγελματική ζωή", πείτε μας πόσο σημαντική είναι η σύνδεση μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής;

 Η επαγγελματική και η προσωπική ζωή δεν ταυτίζονται αλλά είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Για να έχουμε ευχάριστη επαγγελματική ζωή, πρέπει να έχουμε και ευχάριστη προσωπική ζωή και το αντίστροφο. Δε μπορεί κάποιος να ευχαριστιέται την προσωπική του ζωή, όταν έχει μία κακή επαγγελματική ζωή, όπως αυτή ορίζεται τουλάχιστον από τον καθένα. Μια άλλη σύνδεση είναι, ότι κάποια πράγματα όπως η κοινωνική, η υπαρξιακή και η λογική νοημοσύνη μας χρειάζονται τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική μας ζωή.

 

8. Στο βιβλίο σας αναφέρετε τη ρήση «Μαθαίνω σημαίνει μετανοώ». Μιλήστε μας για την έννοια της μάθησης καθώς και την αφορμή συγγραφής του τελευταίου σας βιβλίου.

 Μάθηση είναι η βελτιωτική αλλαγή του τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς. Δεν είναι η απόκτηση της γνώσης αλλά η χρήση της γνώσης για να δημιουργήσεις αξία για τον εαυτό σου και για τους άλλους. Αν αυτό δεν υπάρξει, δεν έχει νόημα.

Το τελευταίο μου βιβλίο στοχεύει να δώσει μεθόδους, έννοιες, αρχές και αξίες έτσι ώστε αν το διαβάσουν τα παιδιά ή οι γονείς που τα συμβουλεύουν, να βοηθήσουν (τα παιδιά) να κάνουν, όσο γίνεται, σωστές επιλογές για τα ίδια και να τις υλοποιήσουν αποτελεσματικά. Γιατί η ζωή μας εξαρτάται από τις επιλογές που κάνουμε και πόσο αποτελεσματικά τις υλοποιούμε. Για να κάνουμε σωστές επιλογές χρειαζόμαστε κάποια εφόδια, όπως έλεγα, η υπαρξιακή, η κοινωνική και η λογική νοημοσύνη. Ο λόγος, λοιπόν, που έγραψα αυτό το βιβλίο, ήταν να εκλαϊκέψω έννοιες, γνώσεις, μεθόδους, αρχές από τις ανθρωπιστικές επιστήμες (φιλοσοφία, ψυχολογία, κοινωνιολογία, μάνατζμεντ κλπ.) που είναι χρήσιμες για να αναπτύξουν τα παιδιά αυτές τις νοημοσύνες, διαβάζοντας τα ίδια το βιβλίο αλλά και οι γονείς ως μέντορες, δάσκαλοι, ηγέτες των παιδιών τους να έχουν πάρει αυτή τη δόση προκειμένου να παίξουν καλά το ρόλο τους.

 

9. Τι θα συμβουλεύατε τους μαθητές εκείνους που βρίσκονται σε δίλημμα εάν θα πρέπει να μείνουν ή να φύγουν από την χώρα;

 Οι τομείς επαγγελματικής αποκατάστασης είναι δύο. Ο ένας τομέας είναι η εξαρτώμενη εργασία, να δουλεύει δηλαδή κανείς ως μισθωτός είτε στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα και να κάνεις καριέρα ή να μην κάνεις.. Ο άλλος τομέας είναι κάποιος να κάνει τη δική του θέση εργασίας, να δουλέψει ως αυτοαπασχολούμενος, να αναπτύξει μικρή ή μεγάλη επιχειρηματική δραστηριότητα.

Ο πρώτος τομέας, για την επόμενη τουλάχιστον δεκαετία στην Ελλάδα, θα έχει πολύ λίγες ευκαιρίες. Υπάρχει μεγάλη ανεργία σε όλα τα επαγγέλματα, οπότε δε θα μπορέσει να δώσει δουλειά ούτε σε έναν στους δέκα. Στο δεύτερο τομέα  αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις δε μπορείς να αναπτύξεις τη δική σου επιχειρηματική δραστηριότητα.

Κατά συνέπεια, η τρίτη λύση είναι η μισθωτή εργασία στο εξωτερικό. Αυτό δεν είναι καλό αλλά είναι μία λύση για πολλούς ανθρώπους. Από το να κάθεται κανείς εδώ, να αισθάνεται ότι δε χρησιμεύει, να αισθάνεται μειωμένη αυτοεκτίμηση και στενοχώρια και να μην έχει για να ζήσει, είναι πολύ καλύτερο να φύγει έξω για να δουλέψει και αν οι συνθήκες διαμορφωθούν ή αν βρει κάτι καλύτερο στην Ελλάδα, να επιστρέψει. Αρκεί να αγαπά την πατρίδα του και να τη βοηθά από εκεί.

 

mpourantas10. Κύριε καθηγητά έχετε διευθύνει μεγάλο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων για το Μάνατζμεντ στην Ελλάδα και Διευθύνετε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ποια άποψη έχετε σχηματίσει από την πείρα σας για το παρόν και το μέλλον της αγοράς εργασίας στην χώρα μας;

 Για τη αγορά εργασίας, έκανα κάποια αναφορά. Υπάρχει, βέβαια, και μία πολύ μικρή ανεργία τριβής, δηλαδή για παράδειγμα να χρειάζονται άνθρωποι για να μαζεύουν ροδάκινα και ελιές και να μην πηγαίνουν. Αυτό συμβαίνει γιατί ίσως δε μπορεί κάποιος που δούλευε ως υπάλληλος γραφείου, να πάει να μαζεύει ροδάκινα, ή το μεροκάματο είναι μικρό. Αυτή τη στιγμή, και να αναζητεί κάποιος χειρωνακτική εργασία ή να θέλει να δουλέψει ως οδηγός, πολύ δύσκολα βρίσκει δουλειά. Μπορεί να υπάρχουν πάντα κάποιες θέσεις, αλλά αν τις κυνηγούν 20 άτομα, μόνος ένας τελικά θα προσληφθεί.

Άρα, η αγορά εργασίας με την έννοια της μισθωτής εργασίας ή καλύτερα της ετεροαπασχόλησης θα είναι πολύ δύσκολη τα επόμενα χρόνια.

 

 - σε συμπληρωματική ερώτηση για το αν θα ήταν καλύτερο ο Έλληνας να στραφεί στη δημιουργία της δικής του επιχείρησης απάντησε :

Υπάρχουν δύο τομείς ευκαιριών. Ο ένας είναι οι παραδοσιακοί κλάδοι. Τσοπάνης δε γίνεται κανένας σήμερα, αλλά να δημιουργήσει κάποιος μία μικρή σύγχρονη μονάδα προβάτων ή αγελάδων δεδομένου ότι υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις όπως εξαιρετικά λιβάδια, αυτό μπορεί να γίνει. Οι παραδοσιακοί κλάδοι, η γεωργία, η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία ακόμα και ο τουρισμός παρουσιάζουν αρκετές ευκαιρίες.

Ο δεύτερος είναι οι σύγχρονες τεχνολογίες. Βλέπω πολλά παιδιά από τεχνολογικές επιστήμες (χημεία, βιολογία, πολυτεχνείο κλπ.) που πρέπει να κάνουν χρήση της έρευνας και των σύγχρονων τεχνολογιών (start up) γιατί έχουμε πολύ καλό επιστημονικό προσωπικό σε πολλούς τομείς.

Βέβαια όλα αυτά δεν είναι πολύ εύκολα γιατί πρέπει να υπάρχουν και οι προϋποθέσεις. Εγώ για παράδειγμα αν είχα 20 στρέμματα βοσκοτόπια και ο γιος μου ήταν άνεργος, (γιατί όχι) θα του έλεγα να ασχοληθεί με αυτά. Ένας γνωστός μου με λογιστικό γραφείο στην Κρήτη και με γιο στην εφηβεία, έκοψε τις ελιές από τα χωράφια του και έβαλε 700 δέντρα αβοκάντο, ώστε σε 5-6 χρόνια που θα ωριμάσουν, να έχει εισόδημα πολλών χιλιάδων ευρώ.

  

11. Έχετε πει, πολύ ορθά, ότι η κρίση που βιώνουμε είναι κυρίως κρίση αξιών. Είστε αισιόδοξος ότι κάτι θα αλλάξει σύντομα προς το καλύτερο;

 Στην Ελλάδα, φτάσαμε εδώ γιατί είχαμε ένα ανίκανο, ανέντιμο και σαθρό πολιτικό σύστημα. Το πολιτικό σύστημα διαμορφώνει την κουλτούρα μιας χώρας με βάση το πλαίσιο που θέτει. Αν σου επιτρέπει να φοροδιαφεύγεις, θα φοροδιαφεύγεις. Ακόμα κι αν έχεις φορολογική συνείδηση, βλέποντας το διπλανό σου να φοροδιαφεύγει, θα έκανες το ίδιο. Άρα, από το πολιτικό σύστημα διαμορφώνεται το αξιακό υπόβαθρο, το νομοθετικό και επιχειρηματικό πλαίσιο κλπ. Έχουμε ζήτημα ηθικής και παγκοσμίως, αλλά πολύ περισσότερο στην Ελλάδα που αυτό διαμορφώθηκε και διαιωνίζεται μέχρι σήμερα. Κατά συνέπεια, δε μπορεί κανείς να είναι αισιόδοξος αν αυτό το σύστημα παραμείνει. Το ζήτημα είναι αν κανείς μπορεί να αλλάξει τον πολιτικό πολιτισμό και το πολιτικό σύστημα. Αυτό για να αλλάξει, χρειάζονται δύο πράγματα. Κάποιοι άνθρωποι να πάρουν ηγετικές πρωτοβουλίες και οι υπόλοιποι σκεπτόμενοι Έλληνες (που πιστεύουν ότι αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο και ότι κάτι πρέπει να γίνει) να τους στηρίξουν και να συμμετέχουν σε αυτές. Αυτό είναι όμως δύσκολο. Κατά συνέπεια, θα σας απαντήσω με τη ρήση του Gramsci : «απαισιόδοξος στο μυαλό και αισιόδοξος στην καρδιά».

 

 

 Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής του Μάνατζμεντ, Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Διοίκησης Επιχειρήσεων για στελέχη (Executive MBA)  και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος (MSc) Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

 

ola sou ta mathaΈχει διευθύνει μεγάλο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων για το Μάνατζμεντ στην Ελλάδα και έχει συγγράψει 6 βιβλία, εκ των οποίων έχουν γίνει best seller τα παρακάτω: «Μάνατζμεντ», εκδόσεις ΜΠΕΝΟΣ (2002), «Ηγεσία: Ο δρόμος της διαρκούς επιτυχίας», εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ (2005). To μυθιστόρημα «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη», (εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ) κέρδισε το βραβείο Αναγνωστών (ΕΚΕΒΙ 2008) και βρέθηκε για τέσσερα χρόνια στις λίστες των ευπώλητων. Πρόσφατα εκδόθηκε το νέο του βιβλίο «Επί σκηνής χωρίς πρόβα», το οποίο από την έκδοσή του βρίσκεται στις λίστες των Best Sellers.

Εργασίες του έχουν δημοσιευθεί στα πλέον έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά μεταξύ των οποίων τα: Organization Science, Journal of Business Ethics, Organization Studies, European Management Journal, Scandinavian Management Journal, Long Range Planning, Revue Francaise de Gestion, International Studies of Management and Organization, Technology Analysis and Strategic Management, International Journal of Human Resources Management, Leadership Quarterly, Employees Relations, Food Policy, Personnel Review, Journal of Applied Business Research, Journal of Managerial Psychology, Journal of Global Marketing,  κ.α

 

  

Διαθέτει πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία έχοντας εργαστεί ως στέλεχος, σύμβουλος και εκπαιδευτής για διεθνείς Οργανισμούς όπως Ε.Ε, ΟΟΣΑ και CIHEAM και για μεγάλο αριθμό ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων μεταξύ των οποίων οι: ΤΙΤΑΝ, Εurobank, Nestle, Coca Cola, Unilever, Diageo, Unilever, Vodafone, Cosmote, Barclays, Citibank, Bayer, Oracle, Rank Xerox, BAT, Schneider, SAP, Alpha Bank, Εθνική Τράπεζα, ΑΤΕ, Εμπορική Τράπεζα, Εγνατία Τράπεζα, Μινέρβα, Carrefour, Pepsico, Marks & Spencer, Boehringer Ing., ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΔΕΗ, Αλουμύλ, Α.Β. Βασιλόπουλος, Apivita, Βιβεχρώμ, Bosch, Alico, Interamerican, Landis & Gyr, Famar, Roche, Praktiker, DDB, Wind, Χατζόπουλος, Όλυμπος, Ιασώ, Υγεία.

 

 

Ο Δημήτρης Μπουραντάς εξειδικεύεται στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση των αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στη στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών. Έχει βραβευθεί, επανειλημμένα,  με τον «Τίτλο Υψηλής Διδακτικής Επίδοσης» από το Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεγάλος αριθμός συνεντεύξεών του έχει φιλοξενηθεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, καθώς και στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Διαβάστηκε 4754 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013 14:46

UID

Αρθρογραφία

Prev Next Page: